• Załóż swoje konto!
    *
    *
    *
    *
    *
    Fields marked with an asterisk (*) are required.
You are here: Home

Obóz proroczy koło Węgorzewa - sierpień 2011

Email Drukuj PDF

obozW dniach 21-28 sierpnia 2011 koło Węgorzewa odbył się obóz proroczy, w którym uczestniczyły   dwie dziewczyny z naszego Kościoła. Głównym mówcą był Ryszard Krzywy. Podajemy krótkie streszczenie. Było tego bardzo dużo więc trudno uchwycić wszystko, ale podamy przynajmniej to, co uważamy za najważniejsze :)

5 URZĘDÓW W KOŚCIELE USTANOWIONYCH PRZEZ BOGA

„I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego.”(Ef 4,11-12) Z tego fragmentu wynika, że każda służba jest bardzo ważna. Nie ma też jakiejś hierarchii, która określiłaby, które ze służb są lepsze lub gorsze. Bóg ustanowił urzędy do budowania swego ciała a nie poszczególnych ludzi, ponieważ Kościół to wspólnie zasilające się stawy, a nie zbiór indywidualistów.

PASTOR - jest to osoba, która prowadzi Kościół. Wbrew pozorom nie musi być ona dobrym mówcą. Zadaniem pastora jest opieka nad owcami (tzn. członkami danego kościoła). Czasami powinien je zachęcać, czasami korygować. Główną cechą pastora jest opiekuńczość. Powinniśmy modlić się za naszych pastorów – ciąży nad nimi ogromne brzemię, ponieważ muszą radzić sobie nie tylko z własnymi problemami ale również z kłopotami całego zboru. Są na pierwszej linii ognia, a diabeł stara się atakować ich autorytet i zniechęcać do dalszej pracy.

NAUCZYCIEL - to człowiek, który zwraca uwagę na szczegóły, ułożony i dbający o każde wypowiadane słowo.

EWANGELISTA - zazwyczaj osoba żywiołowa, która opowiada o Jezusie z ogromną pasją bez zwracania uwagi na poprawność językową. Ewangelista potrafi wyolbrzymiać różne sytuacje. Można by powiedzieć, że jego zadaniem jest reklamowanie Jezusa.

PROROK - jest człowiekiem wrażliwym, stonowanym, często samotnym i nierozumianym. Kiedy trzeba, powinien potrafić zdecydowanie potępić zło lub udzielić korekty. Jego zadaniem jest głosić ludziom prawdę, nawet jeżeli jest ona trudna i bolesna.

APOSTOŁ - zakłada nowe społeczności, namaszcza starszych zborów, ma szeroką wizję. Jest jak „lodołamacz” przechodzący przez trudności. Nie jest też oderwany od społeczności, potrzebuje kontaktu z kościołem.

Podana charakterystyka nie jest wytyczną. Każdy człowiek jest inny, dlatego sposób jego służby będzie uzależniony od jego temperamentu i chodzenia w duchu.

Zadaniem PROROKA nie jest, jak myślą niektórzy, przepowiadanie przyszłości. Jego obowiązkiem jest przekazać człowiekowi przesłanie od Boga. Co dalej człowiek zrobi z tym słowem, to już nie jego obszar działania. Prorok podaje człowiekowi prawdę – czasami nieprzyjemną, lecz nie jest rozliczany z działań ludzi, którym pomaga. Każdy powinien robić swoje. Prorok nie może potępiać się za reakcje ludzi – ma być posłuszny Bogu.
Chrześcijanie mają rozsądzać proroctwa i badać je. Każdy prorok jest człowiekiem, i może popełnić błąd np. pomylić emocje z głosem Boga. Dlatego wszystko, co przychodzi do naszego życia powinniśmy sprawdzać z Biblią i przed Duchem Świętym. Słowo od proroka nie jest wyrocznią. Proroctwo jest pomocne, ale człowiek musi nauczyć się używać rozumu i uczyć się. Nie można być ciągle prowadzonym za rękę.

Często ludzie mylą duchowe poruszenie z emocjami. Niektórzy niedoświadczeni chrześcijanie myślą, że dostają słowo od Boga dla kogoś – a bazują tylko na swoich emocjach. Niesie to za sobą poważne komplikacje i ranienie ludzi. Każdy chrześcijanin powinien poruszać się na podstawie wiary, a nie odczuć. Czasami duchowość objawia się chłodnym przekazaniem słowa, jej brak zaś  eksplozją emocji. Dlatego prorok nie powinien być tylko miły, powinien potrafić zagrzmieć.

Jak już wcześniej wspomniano, proroctwo ma konkretny cel. Objawienie jest po to, żeby coś z nim zrobić. Czasami człowiek otrzymuje słowo zachęty, które służy wzmocnieniu. Ale czasami jest to słowo, które mówi danemu człowiekowi aby zmienił swoje postępowanie, przygotował na coś lub z czymś rozprawił.

Bardzo ważnymi cechami proroka – w sumie każdego chrześcijanina – powinny być posłuszeństwo i uległość. Prorok powinien być podległy pastorowi. Nie można działać swawolnie. Jeśli pastor nie wyrazi zgody na przekazanie kościołowi proroctwa, nie można się mu sprzeciwiać. Jeśli prorok nauczy się pokory, Bóg otworzy mu drzwi, jeśli zaś będzie pyszny, jego służba się nie rozwinie. Ucząc się wierności w małym, dostaje się coraz więcej.

Aby Bóg mógł używać człowieka, bez względu na rodzaj służby, musi go przygotować i poddać procesowi obróbki, który Biblia określa jako złamanie lub przejście przez krzyż. Im więcej złamania, tym więcej Boga i tym większe możliwości działania.